In een van de meest memorabele en controversiële finales in de geschiedenis van de Africa Cup of Nations stond Sadio Mané opnieuw centraal, niet alleen als sterspeler, maar vooral als morele leider van het Senegalese nationale team.

Senegal veroverde zondagavond hun tweede AFCON-titel door in een dramatische finale met 1-0 te winnen van gastland Marokko na verlenging, dankzij een doelpunt van Pape Gueye. Het was echter de manier waarop deze overwinning tot stand kwam die wereldwijd nog lang na zal zingen.

Een leider in het heetst van de strijd

In de blessuretijd van de slopende finale leek Senegal te scoren, maar de goal van Sarr werd afgekeurd vanwege een duwfout in aanloop naar het doelpunt. Toen er in de 97ste minuut een controversiële penalty werd toegekend aan Marokko nam woede de overhand bij Senegal. Onder leiding van coach Pape Thiaw besloten de Senegalezen het veld te verlaten uit protest tegen de beslissing. Het leek er een kwartier lang op dat de wedstrijd misschien niet hervat kon worden. 

In dat cruciale moment liet Sadio Mané zien waarom hij zoveel meer is dan een voetballer. In tegenstelling tot zijn teamgenoten en coach weigerde hij te vertrekken. De aanvoerder ging uiteindelijk de kleedkamer in om zijn ploeggenoten te overtuigen terug te keren naar het veld. Op beelden is te zien dat hij laat weten dat hij wil dat ze gewoon gaan spelen alls mannen. Het duurde dan ook niet lang voordat het hele team onder leiding van Mané terugkeerde op het veld. 

Dat moment van leiderschap bleek doorslaggevend. Alle commotie ging Brahim Diaz niet in de koude kleren zitten en zijn keuze om voor een Panenka te gaan pakte totaal verkeerd uit. Hij miste de penalty waarna er gelijk werd afgeloten. In de verlenging kreeg Senegal de overhand en Pape Gueye maakte in de eerste verlenging de beslissende goal.

Mané’s legacy bij Senegal

Sadio Mané is misschien wel de beste speler ooit uit het West-Afrikaanse land. Hij werd in 2019 en 2022 verkozen tot Afrikaans Voetballer van het Jaar en won in 2021 met zijn land de Africa Cup. In dat toernooi was Mané al een van de belangrijkste spelers, zowel in aanvalsproductie als in het mentale voortouw van het team. Dit jaar werd hij na de winst in de finale gekroond tot beste speler van het toernooi. Hij stond garant voor maar liefst 19 gecreëerde kansen en 3 assists. 

Naast zijn sportieve prestaties is Mané een cultureel icoon en rolmodel. Hij staat bekend om zijn onbaatzuchtige inzet voor zijn land, zowel op als naast het veld, met investeringen in ziekenhuizen, scholen en infrastructuur in zijn geboortestreek. Dat draagt bij aan zijn status als meer dan alleen een atleet voor miljoenen Senegalezen en andere Afrikanen.

Hoe nu verder?

Senegal’s overwinning in 2026 komt in een periode waarin Afrika’s sterkste teams, zoals Marokko, Senegal, Egypte en Nigeria, strijden om erkenning op het wereldtoneel, met het WK in zicht en een generatie jonge spelers die opstaat. Mané’s voorbeeld van leiderschap onder druk zal ongetwijfeld een blijvende indruk achterlaten en zijn status als een van de grootste spelers in de geschiedenis van het Afrikaanse voetbal versterken.

Of hij nog een AFCON zal spelen, blijft onzeker: Mané heeft gesuggereerd dat dit zijn laatste toernooi kan zijn, maar velen hopen dat hij zijn nationale rol nog even voortzet.